Eve geldiğimde, annemin geldin mi diye sorması kadar saçmaydı bizim beraber olmamız veya yatakta gözlerin açıkken sana uyudun mu diye sorulması gibiydi… Yinede zor değildi ayrılmak, sadece ikimizde ihaleyi üstlenmek istemedik hepsi buydu. Zorladık üzerine gittik saçma sapan ilişkimizi daha da saçma kıldık… Anlamazlıktan geldik gözlerdeki anlamsızlıkları… İnat ettik, gurur yaptık, yalanlar söyledik, sonra ihanet ettik… Asla unutamam ben seni demiş gibi en kolay yalan buydu… Sen neydin ki ben seni unutmayım veya ben neydim ki sen beni unutmayasın…Sadece arada akla gelir biraz düşünürsün sonra biter, şimdi olduğu gibi… Aklıma geldin… sonra o unutamamlar… Pehh dedim ne beylik laflar edilmiş yitik sevdalar adına… Ne kadar da boş konuşulmuş nasıl da harcanmış kıymetli zamanlar… Mecbur muyduk yalanlar söylemeye yoksa zamanla yalanların parçası mı olduk? Ne olduk bilinmez ama sonuç olarak ihale ikimizin de üzerine kaldı be…